Umowa leasingu – na czym polega?


Leasing jest jednym z umownych stosunków cywilnoprawnych. W ramach leasingu jedna ze stron umowy (finansujący) przekazuje drugiej stronie (korzystającemu) prawo do korzystania z konkretnej rzeczy na pewien czas, w zamian za ustalone ratalne opłaty, czyli raty leasingowe. Leasing ma współcześnie duże znaczenie gospodarcze. Umożliwia on korzystanie z przedmiotu leasingu przez określony czas (zbliżony do okresu jego gospodarczej używalności), angażując niewielki kapitał. Ustawy podatkowe dzielą leasing na dwie kategorie: leasing operacyjny oraz finansowy.

a

Leasing operacyjny a finansowy

Leasing operacyjny zalicza się do składników majątkowych leasingodawcy. On ma więc obowiązek dokonywania odpisów amortyzacyjnych. Natomiast kosztami uzyskania przychodu korzystającego z przedmiotu umowy są raty leasingowe, do których dolicza się podatek VAT oraz opłatę wstępną. Suma ustalonych w umowie opłat, bez podatku VAT, musi odpowiadać co najmniej wartości początkowej środków trwałych. Wraz z wygaśnięciem umowy leasingobiorca ma prawo do wykupu użytkowanego przedmiotu. W przypadku leasingu finansowego podatnik musi wiedzieć, iż przedmiot leasingu zaliczony będzie do składników majątkowych leasingobiorcy. Co za tym idzie, przeciwnie do leasingu operacyjnego, to na nim spoczywa obowiązek dokonywania odpisów amortyzacyjnych. Do kosztów uzyskania przychodów korzystający może zaliczyć tylko część odsetkową raty leasingowej. Przy wpłacie pierwszej raty, tuż po odbiorze przedmiotu, należy wpłacić całą wartość podatku VAT. Po wpłacie ostatniej raty klient automatycznie staje się właścicielem przedmiotu leasingu.

Dlaczego jest korzystna?

Umowa leasingowa cieszy się popularnością ze względu na płynące z niej korzyści podatkowe. W przypadku leasingu operacyjnego wydatki poniesione na opłaty leasingowe można wliczyć bezpośrednio w koszty bieżącej działalności gospodarczej. Nie trzeba dokonywać wówczas odpisów amortyzacyjnych, których standardowo wymaga się przy nabyciu rzeczy na własność (również jeśli płatność rozłożona jest na raty). Rata leasingowa to inaczej koszt uzyskania przychodu. Oprócz tego korzystający ma wyłączne prawo używania przedmiotu leasingu, a system płatności oparty jest na ratach. Opłaty leasingowe można pokrywać z bieżących dochodów. Dla finansującego jest to także korzystna propozycja, ponieważ ma on możliwość pozyskania środków pieniężnych po niższych kosztach niż korzystający. Zabezpieczeniem roszczenia finansującego o zapłatę wynagrodzenia jest prawo własności przedmiotu leasingu, które mu przysługuje. Nie ponosi on żadnych kosztów utrzymania przedmiotu leasingu oraz ryzyka jego utraty. W sytuacji, gdy finansujący skorzysta z zewnętrznych źródeł finansowania, aby nabyć przedmiot leasingu, z umową leasingu może być związana np. umowa kredytu, na podstawie której finansujący uzyska potrzebne środki.

Opcja leasingowa

W umowie można zamieścić postanowienie, że po zakończeniu umowy leasingu finansujący przeniesie własność przedmiotu leasingu na korzystającego. To tak zwana opcja leasingowa. Nie jest to konieczne, ale  strony mogą przewidzieć ten obowiązek w umowie leasingu bądź w innej, zawartej później. Jeśli okazuje się, że zobowiązanie do przeniesienia własności rzeczy wymaga szczególnej formy, wówczas postanowienie takie powinno być zawarte w tej formie. Jeżeli finansujący zobowiązał się, bez dodatkowego świadczenia, do przeniesienia na korzystającego własności rzeczy po upływie określonego czasu trwania leasingu, korzystający może tego zażądać w ciągu miesiąca od upływu terminu.

Kancelaria-Kaliciński

Kancelaria-Kaliciński

Zostaw komentarz